dreams come true - rozdział trzynasty

Usłyszałam jego piękny głos, którego tak mi brakowało. Nie myślałam dłużej, szybko się obróciłam i rzuciłam mu się na szyje. Schowałam twarz w jego ramieniu i przytuliłam najmocniej jak potrafiłam.

Zayn wziął mnie na ręce, nogą zamknął drzwi i zaniósł do swojego pokoju.

-tęskniłem za tobą, bardzo..- głaskał moją głowę wtuloną w niego.

-ja też, przepraszam.. przepraszam za wszystko, za to jak się zachowałam, głupia jestem. Jake mnie kocha.. ale ja.. odkąd poznałam Ciebie.- zeszłam z jego ramion, spojrzałam w te brązowe oczy.- nie myślę o nikim innym tylko o Tobie. I nie mówię tego dlatego że jesteś sławnym Zaynem Malikiem z One Direction. Spodobał mi się Zayn Malik stąd.- pokazałam palcem na jego serce.- ale.. nie wiem wciąż co to jest.. nie wiem jak nazwać to uczucie. Nie wiem jakim uczucie darze Jake, on też odgrywa ważną rolę w moim życiu. 

- rozumiem, cokolwiek zdecydujesz chce żebyś to Ty przede wszystkim była szczęśliwa, ale proszę Cię o jedno. Jeśli wybierzesz Jake, nie zrywaj ze mną kontaktu, pozwól mi uczestniczyć w Twoim życiu, chociaż jako przyjaciel.- złapał moją dłoń.- nie chce niczego bardziej od tego by być obecnym w Twoim życiu. 

- to mogę Ci obiecać.-wtuliłam się w niego ponownie. - chyba muszę już iść. - spojrzałam w jego oczy. 

- zostań.. jest 1.. -musnął moje usta.

- bardzo bym chciała żeby to wypaliło, ale nie chce zranić Jake.- spuściłam wzrok.

- nie musi wiedzieć, że tu byłaś.

- nie mówię o nocy, mówię o nas.

- nie możesz kierować się tym, Ty musisz być szczęśliwa. Nie możesz wieczne uszczęśliwiać innych, pomyśl o sobie.-odgarnął włosy z mojej twarzy.- skoro chcesz iść to pozwól mi Cię odprowadzić.

*oczami Zayn'a*

Spojrzałem na wtuloną we mnie Agnieszkę, zasnęła. W sumie to dobrze, lubię patrzeć jak śpi, wygląda tak uroczo. Wziąłem ją na ręce i położyłem na łóżku. Jej ubrania były mokre, nie mogła tak spać. 

Wyciągnąłem z szafy jakąś koszulkę i dresy. Delikatnie ściągnąłem jej spodnie które miała na sobie i założyłem moje dresy, po tym zabrałem się za bluzkę, nigdy bym nie pomyślał że rozbieranie kobiety będzie dla mnie takim trudem. W końcu udało mi się ściągnąć tą cholerną koszulkę,i założyłem jej moją. Była za duża, ale wyglądała w niej tak ślicznie. Na koniec ściągnąłem jej stopki i założyłem grube skarpety.

Stałem nad nią i wpatrywałem się w nią, była taka piękna, taka niewinna. 

- Kocham Cię, Agnieszko.- szepnąłem i pogłaskałem jej policzek.

Podszedłem do łóżka z drugiej strony i położyłem się obok mojej ukochanej. 

Następnego dnia *oczami Agnieszki*

Obudziłam się, obok mnie leżał Zayn. Leżeliśmy twarzą twarz. Patrzyłam na śpiącego Malik'a. 

- gapisz się.- powiedział z zamkniętymi oczami.

- nie prawda.- odwróciłam wzrok.

-ja wiem swoje.- przybliżył mnie do siebie, stykaliśmy się nosami. Uśmiechnęłam się, w tym momencie byłam szczęśliwa, nie myślałam o niczym innym, liczył się tylko on.

-ymm.. Zayn?- spojrzałam na swoje ubranie wiszące na kaloryferze. 

- tak?

- dlaczego mam na sobie twoje ciuchy?

- nie pamiętasz? teraz to mnie zraniłaś.- udał smutną minkę.

- co?

- nie pamiętasz jak zdarłaś z siebie ubrania i powiedziałaś żebym Cię brał ?- uśmiechnął się.

- no no już, chciałbyś.-wyciągnęłam poduszkę spod głowy i mu walnęłam.

-auć. to takie bolesne. Weź bo mnie zaraz zabijesz tą poduszką. 

- ha ha ha ale jesteś zabawny.-wystawiłam jęzor.

Zadzwonił mój telefon.

- halo?- niechętnie odebrałam, bo chciałam dalej leżeć z Malikiem.

- Agnieszka?! Gdzie Ty jesteś?- usłyszałam głos mamy.

- u Carol, zaraz wracam.- rozłączyłam się.- muszę wracać..- dałam całuska mu w nosek i poszłam się przebrać.

- pa. do zobaczenia.- uśmiechnęłam się patrząc głęboko w oczy Malik'a.

- odezwiesz się? Ale nie tak jak ostatnio ?- skrzywił się.

- oczywiście.- ucałowałam czule jego policzek.

Do domu wracałam szybkim krokiem żeby mama się za bardzo nie denerwowała. Kiedy przekroczyłam próg domu zobaczyłam siedzącego przy stole Jake.

- masz gościa.- powiedziała mama i poszła na górę.

- Jake ? Co Ty tutaj robisz?- tego widoku się nie spodziewałam,  w życiu bym nie pomyślała że on kiedyś się jeszcze do mnie odezwie.

- wybaczam Ci.

- co?

- zawsze byłaś zauroczona 1D dlatego rozumiem dlaczego oddałaś się Malikowi. Możemy wrócić do siebie jeśli obiecasz mi, że nie spotkasz się już nigdy z nim.Zaczniemy wszystko od nowa.- uśmiechnął się.

- Jake.. nie mogę Ci tego obiecać. - wbiłam wzrok w podłogę.

___________________________________________________________________________________

Komentarze mnie bardzo motywują :)
Mam nadzieje, że się podoba :)